logo dementie.nl/forum
platform van Alzheimer Nederland

Ik stel me voor

Hier kun je je jezelf voorstellen aan anderen op het forum

Ik stel me voor

Berichtdoor Maran53, 18 Mei 2020

Dag allemaal,
mijn naam is Maran en vandaag lees ik voor de eerste keer allerlei berichten die met dementie te maken hebben. Ik heb een moeder van 100 jaar. Zij woont tot nu toe in een aanleunwoning met heel veel hulp van de wijkzorg en de mantelzorger. Zij valt vaak, onlangs heeft ze daarbij haar vinger gebroken. Zij kon en kan niets meer zelf doen. De mantelzorger deed alles voor haar. Helaas is de mantelzorger iemand die echt alles voor haar doet en heeft gedaan zodanig dat ze zelfs de pantoffels aan haar voeten deed en de benen op een krukje legde. Het eten werd haar op een bordje gepresenteerd en de koffie voor haar neergezet. Nu loopt ze helemaal krom en is de weg helemaal kwijt. De andere kant is, dat de mantelzorger uren per dag voor haar klaarstaat en zichzelf en haar partner en gezin helemaal wegcijfert om moeder van alle kanten te helpen. Ik zou zelf nooit op die manier mantelzorger kunnen zijn en mijn broers en zussen ook niet. Natuurlijk hebben wij er met haar over gesproken maar zij wilde pertinent voorkomen dat moeder naar een verpleeghuis zou gaan. Daar komt nu een einde aan. Moeder is nu zover de weg kwijt dat opname onvermijdelijk is. Zus zit nu in een rouwproces en neemt ons deze beslissing, met uiteraard behulp van de zorg, niet in dank af.
Volgende week is er een kamer beschikbaar op de gesloten afdeling, hoe zal het moeder vergaan en hoe zal het zus vergaan. Vooral nu in deze Coronatijd?
Maran53
 
Berichten:
1
Geboortejaar:
1953
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
(Schoon)ouder heeft dementie

Berichtdoor Herfst, 18 Mei 2020

Hallo Maran,

Je vraagt toch niet aan ons hoe alles zal gaan? Ik denk dat dat voor iedereen anders zal zijn.
Mijn man heb ik ook moeten verhuizen in corona-tijd.
Ik vond dat niet fijn natuurlijk, je laat iemand achter in een vreemde omgeving en mag vervolgens niet meer op bezoek komen. Hij zit er nu bijna een maand en volgende week horen we hopelijk of er versoepeling komt in de bezoekregeling.
Op dinsdag ging hij verhuizen en 's maandags mochten er 2 personen spullen voor zijn kamer komen brengen.
Op dinsdag mochten mijn dochter en ik naar binnen maar alleen op zijn kamer. We hadden toen een intake gesprek maar geen rondleiding, wel mochten we nog bij hem blijven, maar ook alleen op zijn kamer.
We kregen te horen dat hij 3 dagen op zijn eigen kamer moest blijven (quarantaine) omdat hij van 'buiten' was gekomen en getest was, overigens de test was positief.
De volgende dag moesten er nog spullen heen, maar toen mochten we ze alleen maar afgeven, we kwamen niet verder dan de hal.
Sindsdien zien we hem voor het raam bij de voordeur en spreken dan met hem via de telefoon.
Bij jouw moeder zal het ongetwijfeld anders gaan, je vertelt dat ze helemaal in de war is nu, dus óf ze zal het niet begrijpen hopelijk, óf ze zal nog meer in de war raken, en allerlei dingen gaan doen, zoals dwalen, eventueel opbellen naar jou als ze dat nog kan, en er zijn nog veel meer dingen te bedenken.
Mijn man heeft nog besef van 'thuis', dus die belt heel vaak of we hem komen halen.
Het is een vervelende situatie, helaas is het niet anders, we hebben geen keus.
Heeft jouw zus niet mee beslist over opname? Of is zij de mantelzorger?
Dat is me niet duidelijk... waarom is zij zo van streek???
Ze zal toch ook wel inzien dat opname/verhuizen nu onvermijdelijk is ivm vallen, onveilige situatie dus.
Dit kun je niet blijven volhouden deze zorg, dan is er geen andere oplossing toch?
Ik hoop voor jullie dat alles goed gaat komende week, sterkte!!
Als je hierover door wilt praten, of vertellen hoe het gegaan is, zou dat fijin zijn.
We hebben nu ook te weinig info om de situatie goed te beoordelen.
Ik heb je onze ervaring verteld, maar dat zegt natuurlijk niets over hoe dat met jouw moeder zal gaan.
Gr Foke
Herfst
 
Berichten:
25
Geboortejaar:
1946
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Partner heeft dementie

Berichtdoor Ellis, 18 Mei 2020

Goedenavond Maran,
Wat heftig om te lezen dat jouw moeder hard achteruit gegaan is.
Het is een verdrietig en lastig proces. Opname is soms de enige juiste mogelijkheid. Dat betekent natuurlijk niet dat het makkelijk is. Voor jullie allemaal zal het een soort rouwproces zijn. Voor jouw zus kan erg moeilijk zijn om jouw moeder te laten gaan. Gevoelens van falen en tekort schieten zijn heel normaal. Zorgen voor iemand met dementie is zwaar. Je moeder steeds verder weg zien zakken is ook ontzettend zwaar. Het verhuizen naar een verpleeghuis kan daarom als een definitief afscheid voelen.

Je kunt daarover hier meer lezen: https://dementie.nl/omgaan-met-emoties- ... zicht-komt

Het verloop zal voor iedereen anders zijn. De verhalen van anderen hier op het forum kunnen je inzichten en opheldering bieden.

Voor nu wil ik je veel sterkte toewensen. Houd je ons op de hoogte?

Groeten, Ellis
Ellis
 
Berichten:
26
Geboortejaar:
1996
Geslacht:
Vrouw
Raakvlak met dementie:
Zorgprofessional / vrijwilliger